تکامل مدل هاى دستیابى

مدل هاى متفاوت دستیابى به داده به مرور زمان دچار تحول شده است.

• One _Tire : مدل فوق، عموماً شامل یک کاربر بوده و تمامى سه لایه در یک کامپیوتر مستقر (لایه بندى) مى شوند. مثلاً یک بانک اطلاعاتى شامل یک کاربر.

مزایا: چون هر چیز در یک محل قرار مى گیرد تمام عناصر به سادگى قابل دستیابى خواهند بود.
معایب: بهنگام سازى برنامه ها مستلزم کدهاى اولیه برنامه بوده و پس از اعمال تغییرات و ترجمه مجدد مى بایست برنامه براى هر یک از کاربران ارسال مجدد گردد. در این مدل قابلیت واقعى براى گسترش وجود ندارد.

•Two-Tire : لایه User و Business Logic در یک Tire قرار گرفته و Data Service در لایه دوم قرار خواهد گرفت. مدل فوق عموماً شامل دو و یا بیش از دو کامپیوتر است. مثلاً یک بانک اطلاعاتى که Businesses Logic بین دو Tire تقسیم مى شود. بخشى از منطق در برنامه سرویس گیرنده و بخشى دیگر به عنوان Stored procedure در Data Tire ذخیره مى شود.

مزایا: برخى از جداسازى ها را ارائه مى نماید.

معایب: توسعه مشکل خواهد بود، چراکه سرویس گیرندگان به صورت یک Fat Client مطرح و شامل لایه هاى Presentation و Business Logic هستند. توزیع و پشتیبانى نرم افزار یکى دیگر از مشکلات موجود در این مدل است.

• Three-Tire هر سرویس در یک لایه مجزا قرار مى گیرد. Bussiness Logic در یک Middle Tire جدید مستقر مى شود.

مزایا: نوع مطلوبى از جداسازى را ایجاد نموده و حجم سرویس گیرنده نازک (لاغر!) مى شود. در این مدل سرویس گیرنده به صورت thin client بوده که صرفاً شامل منطق و یا لایه Presentation است.

معایب: مدیریت آن به مراتب پیچیده تر بوده و از لحاظ امنیتى انعطاف و توسعه پذیرى مدل Tire - N را ندارد.

• Tire- N : یک بانک اطلاعاتى گسترده که داراى سرویس گیرندگان متعدد از طریق یک سرویس دهنده برنامه است. Tire جدید مى توانند با توجه به ضرورت هاى منطقى مورد نیاز، اضافه گردند.

مزایا: امکان اجراى برنامه هاى متعدد بر روى سیستم هاى عامل گوناگون به منظور ارتباط با کاربر و داده فراهم مى شود.

معایب: مسائل مربوط به امنیت داراى چالش هاى خاص خود است.( RPC(Remote Procedure Call نمى تواند از طریق فایروال ها، عبور داده شوند.

• Tire with web Interface - N : سرویس ها بین اینترنت و اینترانت از طریق Tire اضافه سرویس دهندگان اختصاصى اضافه در شبکه، توزیع مى شود.

مزایا: هزینه به کارگیرى نرم افزار بر روى سرویس گیرنده به سمت صفر میل مى کند. بهنگام سازى صرفاً بر روى سرویس دهندگان WEB و Application انجام خواهد شد. پروتکل HTTP امکان عبور از طریق فایروال را خواهد داشت.

معایب: داراى چالش هاى امنیتى خاص خود است.

لازم است به این نکته اشاره گردد که با افزایش Tire ها، از یک طرف امکان گسترش برنامه بیشتر شده و از طرف دیگر پیچیدگى مدل دستیابى به داده ها، افزایش مى یابد.

http://www.microrayaneh.com