توابع درون ساخته SQL

1 ) تابع Avg :

تابع Avg برای محاسبه میانگین اعداد موجود در یک فیلد به کار می رود . این تابع اعداد را با هم جمع کرده و آنها را به طور اتوماتیک بر تعدادشان تقسیم می کند و نتیجه را به عنوان خروجی بر می گرداند .
نکته : این تابع باید با فیلدهایی که داده آنها از نوع عددی است ، به کار رود .

تابع Sum :

تابع Sum ، مجموع مقادیر اعداد در یک فیلد را محاسبه کرده و به عنوان خروجی بر می گرداند .
نکته : این تابع باید با فیلدهایی که داده آنها از نوع عددی است ، به کار رود .

3 ) تابع Min :

این تابع ، کمترین مقدار موجود در بین مقادیر فیلدهای یک ستون را بر می گرداند .
نکته : این تابع با ستون هایی که داده آنها از نوع عددی یا حروفی باشد ، می تواند به کار رود . در فیلدها با مقادیر عددی تابع کوچکترین عدد و در فیلدها با مقادیر متنی ، تابع کلمه ای که به ترتیب حروف الفبا از آ تا ی در فارسی و A تا Z در انگلِسی در بالاترین رده باشد ، را بر می گرداند .

4 ) تابع Max :

این تابع ، بیشترین مقدار موجود در بین مقادیر فیلدهای یک ستون را بر می گرداند .
نکته : این تابع با ستون هایی که داده آنها از نوع عددی یا حروفی باشد ، می تواند به کار رود . در فیلدها با مقادیر عددی تابع بزگترین عدد و در فیلدها با مقادیر متنی ، تابع کلمه ای که به ترتیب حروف الفبا از آ تا ی در فارسی و A تا Z در انگلِسی در آخرین رده باشد ، را بر می گرداند .

5 ) تابع First :

این تابع مقدار اولین رکورد را در یک فیلد بر می گرداند . ترتیب در اینجا ، همان ترتیب قرار گیری رکوردها در جدول است .

6 ) تابع Last :

این تابع مقدار آخرین رکورد را در یک فیلد بر می گرداند . ترتیب در اینجا ، همان ترتیب قرار گیری رکوردها در جدول است .

7 ) تابع Count :

این تابع تعداد سطرهای موجود در یک فیلد را شمرده و مقدار آنرا بر می گرداند . به این تابع ، تابع سطر شمار هم می گویند .

دستور Group By :

در هنگام استفاده از برخی از توابع درون ساخته SQL که عمل محاسبه ( مثل مجموع و میانگین ) را بر روی داده ها انجام می دهند ، این مشکل وجود دارد که این توابع قادر به جدا کردن و متمایز کردن اطلاعات موجود در دو ستون نسبت به هم نیستند و نتایج محاسبات را به صورت کلی برای همه آنها در نظر می گیرند .
از دستور Group By برای دسته بندی یک ستون بر حسب مقادیر مشابه فیلدهای یک ستون دیگر استفاده می شود .
شکل کلی استفاده از این دستور به صورت زیر است :

Select  نام ستون 1 , Sum ( 2 نام ستون )  ّFrom  نام جدول  Group By  نام ستون 1 ;

دستور Having :

از این دستور برای افزودن شرط به توابع درون ساخته SQL استفاده می شود ، زیرا از دستور Where نمی توان برای کار با مقادیر خروجی توابع درون ساخته SQL استفاده کرد .
به عبارت دیگر Having برای اعمال شرط به ستون ها اعمال می شود و همان کاری را می کند که Where در رکوردها انجام می دهد .با مثال های زیر استفاده از دستور Having را بررسی می کنیم :
نکته : دستور Having معمولا با Group By می آید .

دستور Select Into :

از دستور Select Into در موارد زیر استفاده می شود :

• ایجاد یک Back Up ( نسخه پشتیبان ) از یک جدول .
• ایجاد یک آرشیو از رکوردهای یک جدول .
• قرار دادن برخی از رکوردها یا فیلدهای مورد نظر از یک جدول در یک جدول جدید .
• ایجاد یک نسخه پشتیبان از کل یک پایگاه داده در یک پایگاه داده جدید .

شکل کلی استفاده از این دستور به صورت زیر است :

Select   نام فیلدهای مورد نظر  Into  نام جدول جدید   [ IN  نام یک پایگاه داده جدید ]
From  نام جدول مبدا ;

نکته : ذکر نام یک پایگاه داده جدید در دستور Select Into اختیاری است . چنانچه نامی در این قسمت ذکر نشود ، برنامه نسخه پشتیبان را در همان پایگاه داده موجود ایجاد می کند و چنانچه نامی ذکر شود ، برنامه نسخه پشتیبان را در پایگاه داده ذکر شده ایجاد می کند .